سقط غیرایمن؛ تهدیدی برای زندگی مادران

به گزارش خبرگزاری صدا و سیمای مازندران؛ عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی بابل با اشاره به شیوع حدود ۱۰ تا ۲۰ درصدی سقط در بارداری‌ها، نسبت به پیامد‌های جسمی و روانی سقط‌های غیرقانونی و غیرایمن هشدار داد و بر مراجعه به مراکز درمانی مجاز تأکید کرد.

دکتر سهیلا عباس‌زاده، متخصص زنان و زایمان با بیان اینکه سقط جنین به دو نوع خودبه‌خودی و عمدی (قانونی و غیر قانونی) تقسیم می‌شود، گفت: بیشتر موارد سقط در گروه خودبه‌خودی قرار می‌گیرند و معمولاً ناشی از ناهنجاری‌های ژنتیکی جنینی در اوایل بارداری هستند.

این متخصص با اشاره به پیامد‌های جسمی طولانی‌مدت سقط‌های غیراصولی اظهار کرد: هرگونه مداخله غیرعلمی در روند بارداری می‌تواند ساختار طبیعی رحم را دچار آسیب کند و در آینده مشکلاتی مانند اختلال در باروری، افزایش احتمال سقط جنین و عوارض در بارداری‌های بعدی مثل پلاسنتا اکرتا (چسبندگی جفت) و پلاسنتا پرویا (جفت سرراهی) را به همراه داشته باشد.

به گفته دکتر عباس زاده، برخی عوارض ممکن است بلافاصله ظاهر نشوند و ماه‌ها یا حتی سال‌ها بعد خود را نشان دهند، موضوعی که اهمیت انجام اقدامات درمانی صرفاً در مراکز تخصصی و تحت نظر پزشک را دوچندان می‌کند.

وی همچنین به ابعاد اجتماعی و روان‌شناختی این مسئله پرداخت و گفت: تصمیم‌گیری در مورد سقط، به‌ویژه زمانی که بدون مشاوره تخصصی و حمایت روانی انجام شود، می‌تواند فشار‌های روحی قابل‌توجهی ایجاد کند. احساس اضطراب، پشیمانی یا تنش‌های خانوادگی از جمله پیامد‌هایی است که در برخی افراد مشاهده می‌شود. به همین دلیل، بهره‌گیری از خدمات مشاوره پزشکی و روان‌شناختی پیش از هر تصمیم درمانی، نقش مهمی در کاهش آسیب‌های احتمالی و حفظ سلامت کلی زنان دارد.

عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی بابل گفت: آموزش صحیح در حوزه سلامت باروری نقش اساسی در کاهش موارد سقط عمدی دارد.

وی افزود: بسیاری از سقط‌های پرخطر نتیجه ناآگاهی یا دریافت اطلاعات نادرست است و ارتقای سواد سلامت در جامعه می‌تواند از بروز تصمیم‌های عجولانه و پرخطر جلوگیری کند.

دکتر عباس زاده ادامه داد: تحقیقات بین‌المللی نشان می‌دهد سقط‌های غیرایمن یکی از علل مهم مرگ مادران در جهان هستند.

این پزشک گفت: عوارضی مانند خونریزی شدید، عفونت‌های تهدیدکننده زندگی و آسیب به اندام‌های داخلی در سقط‌های غیرایمن می‌تواند در کوتاه‌مدت و بدون مراقبت مناسب به مرگ مادر منجر شود، در حالی که در صورت دسترسی به مراقبت‌های تخصصی و به‌موقع این خطرات تا حد زیادی قابل پیشگیری‌اند.